نقش مسئولیت پذیری در رشد و بهبود فردی

سرفصل های این مقاله

اعتمادنفس

يه بار يه رهگذري از توي يك كوچه میگذشت که ديد يك نفر زير نورچراغ برق توي كوچه دنبال كليدش ميگردد، رهگذر كمك كرد تا بتواند كليدش  رو پيدا كند بعد از يك ساعت گشتن پرسيد : مطمئني كليد را اينجا گم كردي گفت: نه تو خونه گمش كردم اما ديدم اينجا نور زياده اينجا دنبالش ميگردم.

اين داستان زندگي خيلي از آدم ها است. آدم هایی که دنبال این هستند که تمامی مشگلات زندگی شان را به گردن شرایط ، محیط و دیگران بندازند. تمامي اتفاقات در درون ماست اما در بيرون دنبال آن ميگرديم

به قول شاعر بيرون ز تو نيست هر آنچه در عالم است.

پیش نیاز زندگی هدفمند مسئولیت پذیری 100% درتمامی زندگی مان است.

هيچ كس جزء شخص شما مسؤل تمامي اتفاقات زندگي تان نيست، دست از سرزنش ديگران برداريد.. اما متاسفانه با عادت هايي مانند عذر و بهانه سعي ميكنيم خودمون را قرباني شرايط بدانيم و دائما بگيم به دليل آب و هوا، شرايط سياسي ، شرايط جغرافياي، نداشتن حامي، پدر و مادر و هزاران دلايل مختلف علت تمام مشگلاتمون را به گردن ديگران و شرايط بندازيم. این یعنی مسئولیت پذیری نداریم.

اين كه امروز كجا هستي، چكاره هستي، حالت چقدر خوبه يا بده نتيجه انتخاب هاي گذشته ات است.

در برنامه ترك اعتياد يه تعريفي از ديوانگي  وجود دارد و آن « انجام دادن كارهميشگي و انتظار نتيجه متفاوت » است.

مقایسه کردن

ما معمولا وقتي در شرايط هاي متفاوتي قرار ميگيريم دوست داريم مقايسه بكنيم اما اصولا چي رو با چي مقايسه ميكنيم.

  • 1)  چيزي كه هست  با چيزي كه ميتونست باشه . مثلا اگه الان جوان تر بودم، اگه بچه نداشتم، اگه سرمايه داشتم، اگه پدرو مادر ثروتمندي داشتم، اگه الان فلان جا بودم ، اگر ميشد…….. این اگرها هيچ كمكي به ما نميكند.

در واقعيت پذيري بايد قبول کنیم كه دنيا عادلانه نيست يعني براي همه شرايط يكساني فراهم نمي كند. اين مصداق واقعيت پذيري است.

توصیه می کنیم مقاله ریز را هم مطالعه کنید

در مشگلات چطور عمل میکنی

  • 2) مقاسه خواسته را با انتظار

خواسته من : يعني من ميخوام به چي برسم

انتظار من : يعني من ميخوام شرايط( دنيا) چطور باشه

باید به اين باور برسيم كه دنيا، شرايط،مردم و …….مسئول حس و حال ما نيستند، دنيا مسئول اين نيست كه حس و حال ما را خوب كند. اگه این جوری هستیم يعني ما مسؤليت زندگي مان را نپذيرفتم

از چه چیزهایی شکایت میکنیم

ما معمولا وقتي چيزي را ميخوايم كه ذاتا تغيير پذيرند و به آن باور داريم . مثلا ثروت، ماشين، خونه، همسر مورد نظر و ……. ولي چون حاضر نيستيم بهاي ريسك آن را بپردازیم، سعي ميكنيم ناله و شكايت كنيم وگرنه اگر قابل تغيير نبود كه كسي شكايت نميكرد. مثلا آيا كسي تا به حال از جاذبه زمين شكايت كرده؟ مسلما نه، بلكه آن را پذيرفته و از آن در جهت خوب استفاده ميكند

مهمترین اشتباه عدم مسئولیت پذیری

يكي ديگه از اشتباهات و دلايل عدم مسؤليت پذيري شكايت پيش آدم اشتباهي است. مثلا فردي با همسر يا رئيسش مشگل دارد اما پيش كسي كه هيچ كاري از دستش برنمي آيد شكايت مي برد. يكي از دلايل اين كار اينه كه ساده و راحت است ولي گفتن واقعيت نياز به جسارت داره اما چون جسارت ندارد پيش آدم هاي كه كاري از دستشون بر نمي آيد شكايت مي كنند.

در هركاري، رابطه اي و هر شرايطي ممكنه يكسري رويدادها به نام وضعيت زرد وجود داشته باشد. كه اين وضعيت زرد ميتوند ترس، فكر، كابوس، يا مواردي مثل همسر، دوست، بدهکاری ، چك، و…..

شما بايد در چنين شرايطي  شجاعت داشته باشيد قبل از بدتر شدن وضعيت با اون شرايط يا فرد روبرو شويد يا حتي با خودتان رو راست باشيد و شرايط را بهبود ببخشيد

مقاله انتقاد چیست و مهارت های انتقادپذیری کدامند را هم مطالعه کنید

راهکار مسئولیت پذیری چیست؟

يكي از بهترین راهكارهايي كه ميتونه شما را در مسئوليت پذيري كمك كنه اين است  كه از خودتان سوالات درست بپرسيد.

مثلا من پدر و مادر پولداري نداشتم، بجای اینکه بگیم نمی شه کاری کرد، بگیم الان بايدچکار كنم؟

یا چطور ميتوانم با اين شرايط كاري كنم كه يك قدم من را جلو ببرد؟

چطورمي توانم با داشتن دو تا فرزند از وقتم در جهت رشد و پيشرفتم  استفاده كنم؟

دیدگاهتان را بنویسید